Andere rol voor het ontmoetingscentrum in Soesterberg

SOESTERBERG Uitgerekend in het jaar waarin het vijftig jaar geleden is dat wooncentrum de Drie Eiken inclusief de recreatieruimte in gebruik werd genomen, worden de activiteiten afgeschaald. Dat is een gevolg van de opening van het nieuwe sociaal-cultureel centrum de Basis in de onderbouw van appartementencomplex Den Bergh.

door Jan van Steendelaar

Het betekent niet dat het Ontmoetingscentrum Soesterberg zoals het nu nog heet bij de Drie Eiken heeft afgedaan. Alleen de activiteiten van de Stichting Welzijn Ouderen Soest (SWOS) verhuizen mee naar de Basis. De bewoners van het wooncentrum kunnen gewoon gebruik blijven maken van hun huiskamer. Maar deze krijgt wel een enigszins andere invulling als onderdeel van de verbouwplannen die vastgoedeigenaar Cocon Wonen met de Drie Eiken heeft.

TERUG IN DE TIJD

De uitvoering hiervan staat voor dit najaar gepland en heeft als doel de levensduur van het complex te verlengen met 25 jaar. Ook in de vorige eeuw was het realiseren van bouwplannen geen zaak die snel beklonken was. Er ging net als tegenwoordig meer tijd zitten in de voorbereiding van de bouw dan in de bouw zelf. In 1973 was het dan zover dat de Drie Eiken was voltooid. Het duurde nog maanden voordat op 14 april 1974 burgemeester mr. Joke Corver-van Haaften de officiële opening verrichtte. Daarbij werd ook de huiskamer op feestelijke wijze in gebruik genomen.

Bij de huismeester konden de bewoners ook de zaal vastleggen voor een verjaardags- of huwelijksfeestje. Al gauw kwamen er bij het koffie drinken of een spelletje allerlei activiteiten van de grond. Er ontstond een groep vrijwilligers onder leiding van de echtgenote van de huismeester. Allebei hielpen ze graag een handje mee in de bediening. Dat gold ook voor Cor Brandes, vrijwilliger van het eerste uur en gedurende de eerste 25 jaar. Samen met zijn vrouw Atie is hij inmiddels al 50 jaar lid.

Kaarten was in de begintijd favoriet, vooral klaverjassen. Voor de bewoners was de zaal gratis. De dinsdagavonden waren gereserveerd voor de bridgeclub Soesterberg. De vrijwilligers liepen rond in de zaal om bestellingen op te nemen en rond te brengen. Op initiatief van de heer Van Vliet uit Soest werd er Engelse conversatielesgegeven. Er hoefde geen vergoeding te worden betaald, Van Vliet deed het gratis. Een twaalftal dames maakte er gebruik van.

CLUB HIER, CLUB DAAR

Er lag een jeu de boulesbaan achter het gebouw, dus er ontstond een club. In tegenstelling tot deze club bestaat de sjoelclub die er kwam nog steeds. Er werd een kookclub opgericht die maandelijks een driegangenmenu aanbood. Er was een schilderclubje en er werd gekegeld. Er kwam ook een koor, het Esbergkoor. Dirigente was Toetie Nijs. Geknutseld werd er in de zaal en er kwam een creatiefmarkt. Het aanbod werd uitgebreid met computerlessen. Er werd een rommelmarkt opgezet, waarvoor Frans van Rossum de meest uiteenlopende zaken verzamelde. Naar hem is als dank voor al zijn verdiensten de Van Rossumzaal genoemd.

Er werden exposities gehouden. Ook optredens maakten deel uit van het gevarieerde aanbod aan activiteiten. Zo ontstond het ‘Kneutercabaret’, een bonte verzameling sketches, uitgevoerd door een aantal enthousiaste vrijwilligers.

Wanneer de SWOS de zaal ging huren is niet precies bekend. Met de SWOS veranderde er wel het een en ander. Er kwam meer structuur in het aanbod, maar de kosten werden wel hoger. Het werd ook allemaal wat professioneler aangepakt. Net als het maandblad dat van stencil naar digitaal ging en waarin ook aandacht wordt besteed aan het vijftigjarig bestaan van de Drie Eiken.