'Oranje wint met 2-0', 'Nej då, 1-0 [Sverige]'

16 juni 2026 om 10:20

Het wordt 0-2 voor Nederland, voorspelt Erik Swart Rehn, Soester in 'Zweedse dienst' door de telefoon. Op de achtergrond klinkt in vloeiend Nederlands: 'één nul'. Het is zijn vrouw Matilda die gelooft in een zege voor haar landgenoten in het geel en het blauw. De prognoses komen uit Uppsala, een stad met 150.000 inwoners, veertig minuten 'treinen' ten noorden van Stockholm. Voor het Nederlands-Zweedse echtpaar heeft het WK-duel van komende zaterdag natuurlijk een bijzonder tintje. Binnen het gezin zijn de rollen al verdeeld. Dochter Lieke van 2,5 gaat net als papa in het oranje gekleed, de negen maanden oude Henning krijgt dezelfde dresscode als mama.

,,Misschien regelen we een scherm voor buiten, en vragen we buurtbewoners om met ons te gaan kijken", zegt Erik. ,,Maar het kan best zijn dat iedereen een beetje brak is." Erik doelt op vrijdagavond waarop Zweden Midsommarfest viert. ,,Dan zit iedereen de hele avond aan lange tafels. Dan is er een buffet met Zweedse aardappelen, Zweedse gehaktballetjes, aardbeien, besjes en nog veel meer. En we drinken wat."

WINNEN Oranje mag dan een zeer matige oefenreeks achter de rug hebben, wat Zweden tot nu toe heeft laten zien maakt al helemaal geen indruk op Erik. ,,Dus ik denk wel dat we winnen. Nederlanders denken toch al gauw dat ze alles gaan winnen. De Zweden zijn heel bescheiden en denken dat ze alles gaan verliezen." Het clubvoetbal volgt Erik niet zo, maar daar komt misschien verandering in nu IK Sirius FK weer in de Allsvenskan uitkomt.

,, We zaten midden in het centrum, maar toch was het er ruimtelijk. We keken uit over het water

Toen hij opgroeide in Soest, speelde Erik zelf volleybal bij Sovoco. Overdag zat hij in de schoolbanken van de 3e Van der Hucht, later in die van Het Baarnsch Lyceum, 's avonds sloeg hij in De Bunt of Sportboulevard de Engh tegen een bal. Toen hij naar Wageningen verhuisde voor zijn studie, ging hij daar ook volleyballen. Na zijn studie deed hij dat nog bij Keistad, omdat hij naar Amersfoort was verhuisd.

GRENZEN OPEN De voormalige Soester verdiende zijn brood bij de Grontmij. Toen dat consultancybedrijf werd opgekocht door het Zweedse architectenbureau Sweco, gingen er ineens deuren, beter gezegd grenzen open. ,,Mijn toenmalige vriendin en ik waren uit op meer avontuur. We keken binnen Europa, want we wilden niet te ver weg, naar een land waar ze goed Engels kunnen. Dan kom je buiten Groot-Brittannië al snel in Scandinavië terecht. En toen bleken er voor mij binnen Sweco mogelijkheden te zijn op het Europees hoofdkantoor in Stockholm. Dat was in 2018, mijn vriendin kreeg ook een baan op de universiteit."

WEG GEBAAND En zo was de weg naar Zweden gebaand. De relatie hield geen stand, maar Erik bleef in Zweden en ontmoette de Zweedse Matilda met wie hij nu getrouwd is en twee jonge kinderen heeft. ,,De ontmoeting was trouwens in Rotterdam, tijdens een studiereis." Een slordige 1500 kilometer noordoostelijker gingen de twee samenwonen in een appartement in de eiland- en dus ook waterrijke Zweedse hoofdstad. ,,Daar was het heel leuk. We zaten midden in het centrum, maar toch was het er ruimtelijk. We keken uit op water. Midden in de stad, dichtbij alle voorzieningen, maar je kan er kanoën, zwemmen en 's winters schaatsen."

GEZINSUITBREIDING Maar toen de gezinsuitbreiding voor de deur stond, werd het appartement van zeventig vierkante meter te klein. Erik en Matilda vonden in een buitenwijk van Stockholm een andere woning. Die nieuwe locatie zou een tussenstation worden.

Stockholm is qua oppervlakte veel groter dan Amsterdam. Zo kon het gebeuren dat Erik en Matilda toch nog gauw een uur onderweg waren om bijvoorbeeld op hun werk in de binnenstad te komen. Bovendien was het in de buitenwijk niet bijster gezellig. Afgezien van een klein winkelcentrum ontbrak het er aan voorzieningen en het sociale leven stond er op een laag pitje.

Genoeg redenen voor Erik en Matilda, die inmiddels hun tweede kind hadden verwelkomd, om verder te kijken. Dit keer viel hun oog op Uppsala, op zich geen verrassende keuze omdat daar de ouders en andere familieleden van Matilda wonen. Het gezin betrok er een vrijstaand huis, waar in het grote, dunbevolkte land makkelijker aan te komen is dan in ons land. Het leven in de stad met 150.000 inwoners, onder wie zo'n dertigduizend studenten, bevalt hen goed.

LEZEN EN SCHRIJVEN In tegenstelling tot in de buitenwijk van Stockholm hebben Erik en Matilda in Uppsala meer contact met andere bewoners. Het praten in het Zweeds gaat Erik na acht jaar gemakkelijk af. Ook begrijpt hij de Zweden goed als hij met hen in gesprek is. ,,De Zweedse taal leren is ook wel een reis geweest. Lezen en schrijven is nog steeds wel een dingetje", bekent hij. Voordeel is dat hij in zijn werk niet veel hoeft te lezen, maar vooral veel in overleg is. Hij werkt niet meer voor Sweco, maar voor de overheidsregio Stockholm, op de afdeling ruimtelijke ordening. Zijn sollicitatiebrief schreef hij in het Zweeds en tijdens het sollicitatiegesprek werd er Zweeds gesproken. En hij werd dus aangenomen.

Thuis klinken er wel drie talen. ,,Ik praat Nederlands tegen onze kinderen, Matilda spreekt Zweeds met ze. En met z'n tweeën praten we soms nog in het Engels, omdat we dat zo vanaf het begin gewend zijn", vertelt Erik die aan zijn tijd in Stockholm vrienden heeft overgehouden, met wie hij de banden probeert te onderhouden door bijvoorbeeld na het werk een biertje te pakken. Als de situatie thuis het toelaat, want met twee jonge kinderen is er ook in de vrije tijd veel werk aan de winkel.

,, Ik spreek Nederlands tegen onze kinderen, Matilda praat Zweeds met ze

De functie van vader betekent dat hij zijn volleybalschoenen aan de wilgen heeft gehangen. ,,Volleybal is hier een kleine sport. Dat betekent dat je soms ook verre uitwedstrijden hebt, soms wel tien uur rijden. Het kostte teveel tijd. Als ze wat ouder zijn, laat ik onze kinderen kennismaken met volleybal. En als ze het leuk vinden, ga ik misschien ook weer spelen. Of blijf ik langs de kant zitten en probeer ik met hardlopen fit te blijven."

Sinds de pandemie werkt Erik nog twee dagen per week op kantoor, de rest van zijn werkuren maakt hij thuis. Matilda werkt ook. In Zweden is de kinderopvang (,,Dat heet hier voorschool, er wordt veel gespeeld maar het is ook educatief") uitstekend geregeld, vijf keer acht uur per week. Tegen een lager tarief dan dat zijn Nederlandse vrienden voor twee of drie dagdelen kwijt zijn.

Zijn vrienden uit Nederland komen, verdeeld over twee groepen, om het jaar op bezoek. ,,Dan willen ze de Zweedse ervaring. In de sauna, door de bossen lopen. Dat kan hier goed. De familie van mijn vrouw heeft een zomerhuisje, daar kunnen we naar toe."

Zelf is Erik al anderhalf jaar niet meer in Nederland geweest, vooral door de praktische omstandigheden die een gezin met jonge kinderen met zich meebrengt. Van heimwee is geen sprake. ,,Maar ik kan niet zeggen dat ik 'verzweeds' ben en niets meer met Nederland te maken wil hebben. Soms mis ik het om de Nederlandse taal om me heen te horen, om in Nederlandse winkels te lopen en de Nederlandse cultuur weer op te snuiven.

JUF INGEBORG Zijn ouders komen regelmatig naar Zweden om hun enig kind te bezoeken. Vader Rob wordt gezien als een van de grondleggers van de 2 graden doelstelling. Hij is kunstenaar en organiseert exposities bij Artishock. Moeder Ingeborg geniet in veel Soester huishoudens bekendheid als juf van de 3e Van der Huchtschool.

Waar Erik na acht jaar Zweden nog steeds aan moet wennen zijn de extreem lange dagen in de zomer. ,,Soms werd ik om drie of vier uur wakker en dan was het al klaarlichte dag. Dan dacht ik: o, we gaan al beginnen. Daarom heb ik dus dikke gordijnen en rolluiken, zodat het goed donker blijft."

Maar het leven is goed in Uppsala en het gezin zal er voorlopig blijven. Waarmee een terugkeer naar Nederland niet is uitgesloten, zegt de Soester knol desgevraagd. ,,We spreken er samen wel over dat er nog een optie is, naar Nederland gaan. Mijn vrouw is er ook wel nieuwsgierig naar hoe het is om in Nederland te wonen. De combinatie zou leuk zijn, zeker met jonge kinderen."

Maar zover is het nog niet. Eerst zit Erik, brak van midzomernacht of niet, zaterdagavond tussen allemaal mensen van de tegenpartij Oranje aan te moedigen in het WK-duel met zijn tweede vaderland. ,,Nul-twee", herhaalt hij. ,,Doelpunten van Gakpo en Malen." ,,Nee hoor", klinkt het op de achtergrond. ,,Eén-nul door Gyökeres."