
'SO Soest? Tweede huis, sociaal leven, [ontmoetingspunt]'
18 mei 2026 om 12:58Geen blauw bloed, maar wel een blauw hart. Dat is wat Hans Dreef, René en Rob Kaats, Isabella Hagelen, Zoë Voet en Pepijn van Ginkel gemeen hebben. Op de Bosstraat-Oost delen ze hun passie voor het voetbal en de liefde voor SO Soest. De één wat langer dan de andere, want ze vertegenwoordigen drie verschillende generaties bij de honderdjarige sportorganisatie.
Hans verdedigde nooit de kleuren van SO Soest. Hij speelde in de top van het amateurvoetbal, maar kwam bij de blauwwitten binnen als jeugdtrainer, in de periode dat hij zijn eerste baan als leraar LO in Soest had gekregen. In ruim een halve eeuw bouwde hij een indrukwekkende staat van dienst op.
Hij was lid van het jeugd- en later hoofdbestuur, zat in de voetbalkampcommissie, hij assisteerde zoon Bas toen die trainer was van eerst de A1 en later het tweede van SO Soest. Tegenwoordig zorgt Hans er drie ochtenden in de week met het A-team voor dat het voetbalcomplex er pico bello bij ligt en alles functioneert. Dat hij gekozen werd tot erelid verbaasde niemand.
Wat dat betreft kan hij de hand schudden van de tweeling Kaats. René en Rob kregen ook het speldje wat bij die eretitel hoort. Als voorzitter seniorenvoetbal zit René in het bestuur en hij fluit jeugdwedstrijden. In het verleden was hij 35 jaar lang jeugdtrainer, een poos Hoofd Jeugdopleidingen, een tijd ook wedstrijdsecretaris, zat hij in de voetbalkampcommissie, maakte hij kleedkamers schoon en trok hij de lijnen op de velden.
De iets jongere broer Rob kan ook een lange lijst maken van zijn vrijwilligersactiviteiten: lid van de Spetterploeg (het clubblad), lijnentrekker, grensrechter, scheidsrechter, barmedewerker, jeugdtrainer, coach, jeugdbestuur, penningmeester, lid Technische Commissie.
,, Ik heb hier vrienden voor het leven gemaakt
René en Rob zijn ook nog betrokken bij de JO23-2, waarin Rob's zoon Tristan voetbalt. René is trainer en met Rob, Johan van de Hoff en Marcel Weldink doet hij ook de begeleiding voor, tijdens en na de wedstrijden. De tweeling begrijpt, net als Hans, waar het om draait bij een (sport)vereniging, en eigenlijk in de hele samenleving: zonder vrijwilligers geen bestaansrecht.
Voor een dergelijke status zijn Pepijn, Zoë en Isabella nog te jong. Ze voetballen vol overtuiging in de jeugd. Pepijn in de JO12-2 als keeper of center back, Isabella als center back in de JO13-3 en haar teamgenoot Zoë als mid-mid. De laatste traint ook al de JO8. Vol overgave gooiden de drie jeugdleden zichzelf in de wereld van het voetbalkamp dat onlangs voor de veertigste keer werd gehouden.
Isabella en Pepijn werden door het thuisfront al op jonge leeftijd meegesluisd naar de Bosstraat-Oost., Zoë was om nadat ze proeftrainingen had gevolgd. De drie jongelingen staan model voor een nieuwe generatie van de honderdjarige voetbalvereniging.
Zoë staat soms langs de lijn bij het eerste, de vier anderen volgen het vlaggenschip op de voet. Momenteel is Bas Dreef weer de (interim)trainer en is vader Hans vaste toeschouwer. Als Rob niet kan kijken, volgt hij op afstand de tussenstanden. René: ,,Vanuit mijn functie moet ik wel kijken. Bij thuiswedstrijden kijk ik meestal vanuit de kantine. Naar uitwedstrijden ga ik sporadisch toe. De laatste waar ik geweest ben was ook geen hoogtepunt, Hees uit." Isabella: ,,Jazeker, met mijn ouders gaan we naar thuis- en uitwedstrijden."
[Heb je een voorbeeld bij SO Soest, een idool in het profvoetbal (en van welke profclub ben je fan)?
Hans: ,,Geen voorbeelden, club Feyenoord."
René: ,,Vroeger was mijn idool Hugo Ruben Ayala, een Argentijn met lang haar. Dat vond ik toen mooi. Als club is er maar één: Feyenoord."
Rob: ,,Zico en Glenn Hoddle en als club Feyenoord."
Isabella: ,,Michael Pashley, Luciano Valente."
Zoë: ,,Luc Hooft, Davy Klaassen."
Pepijn: ,,Hein Janmaat, Yamal."
[Wat is je hoogtepunt?
Hans: ,,De voetbalkampen, de kampioenschappen met de A1 en het tweede."
René: ,,Toch wel de kampioenschappen met de A1, daar heb ik er een paar van mogen mee maken."
Rob: ,,Ik heb hier veel hoogtepunten beleefd en vrienden voor het leven gekregen. Maar als ik er eentje moet noemen: de beslissingswedstrijd met SO Soest 3 tegen VVZA 2 in Leusden. Wij allemaal tussen de 35 en 40 jaar, tegen de jeugd van VVZA, en toch kampioen worden."
Isabella: ,,De voetbalkampen."
Zoë: ,,Periodekampioen met de JO12."
[En je dieptepunt:
Hans: ,,Het stoppen als jeugdtrainer."
René: ,,De degradatie van het eerste, twee jaar terug."
Rob: ,,Die heb ik niet, ik sta positief in het leven. Als je zoals ons je broer, 15 jaar oud, verliest door een ongeluk, dan maak je je niet meer zo druk. Dan wil je gewoon een fijn leven hebben, want het kan zo afgelopen zijn."
Zoë: ,,Degradatie."
[Wat vind je het leukste?
Hans: ,,Nu klussen met het A-team en kijken bij mijn kleinzonen."
René: ,,Met de JO23-2 meegaan. Wij hebben een vaste begeleidingsgroep en dat maakt de zaterdag altijd een gezellige dag."
Rob: ,,Zelf voetballen en daarna lekker ouwehoeren over voetbal. Gaat meestal nergens over."
Isabella, Zoë en Pepijn: ,,Voetballen!"
[Wat is er zo leuk aan en/of typerend voor SO Soest?
Hans: ,,De opleiding voor de jeugd en de gezelligheid."
René: ,,SO Soest is een leuke, goed georganiseerde vereniging met heel veel activiteiten voor een ieder. Op zaterdagmiddag is het altijd gezellig, ook als het eerste uit speelt. Typerend voor SO Soest is ook het Voetbalkamp. Altijd een grote happening."
Rob: ,,De grote groep vrijwilligers, de grote saamhorigheid bij een vaste groep die er bijna altijd is. Prachtig complex, nu al te klein."
Pepijn: ,,Het is supergezellig en met het voetbalkamp is er ook veel lol. Ik heb er ook nieuwe vrienden ontmoet."
[Wat betekent SO Soest voor je?
Hans: ,,Het is een sociaal ontmoetingspunt."
René: ,,Ik ben vijf dagen per week op de club. Buiten mijn familie is de club het belangrijkste in mijn leven."
Rob: ,,Heel veel. Ik kom uit een echte SO Soest-familie, ook mijn schoonouders Van der Lugt. Mijn broers hebben hier gespeeld en mijn vader Ben heeft veel voor de club gedaan. Het entreehokje is naar hem vernoemd, daar zal hij heel trots op zijn."
Isabella: ,,SO Soest is mijn sociale leven."
Zoë: ,,Ik voel me er thuis en heb er ook vrienden en vriendinnen."
Pepijn: ,,Lekker kunnen voetballen, gezelligheid, lekker patat eten in de kantine. En ik kom er familie, kennissen en vrienden tegen."
[Wat kan er beter of anders?
Hans: ,,De communicatie tussen allerlei commissies."
René: ,,Een voorbeeld is het kwijtraken van ballen tijdens trainingen, dat is een grote kostenpost. Wat ook verbeterd moet worden, is de aandacht voor de breedte teams en de doorstroming van jeugd naar senioren."
Rob: ,,Er zijn teveel kleine groepen, commissies e.d. Iedereen bemoeit zich overal mee. Ik zeg altijd: wil je wat te zeggen hebben, meld je aan voor een bestuursfunctie. Het bestuur heeft altijd rekening te houden met de hele vereniging en niet met het individu, dat missen wel een aantal mensen. Ikzelf ga daar niets meer aan doen, ik heb mijn steentje in de afgelopen meer dan 50 jaar wel bijgedragen."
Isabella: ,,Het voetbalkamp moet vijf dagen duren, ha ha, dat zal ik de commissie gaan vertellen."
Zoë: ,, Weet ik niet."
Pepijn: ,,Nou, eigenlijk is alles wel goed zo."


