Inzegening door een dominee en een pastoor

12 mei 2026 om 06:08

‘Eén keer per dag knuffelen helpt ook in huwelijk’

SOEST Terwijl buiten een miezerige regen uit de bewolkte lucht valt, doet Jannie Hoen-dekkers glimlachend de deur open voor burgemeester, fotograaf en verslaggever. „Het was stralend weer, zestig jaar geleden”, zegt ze terwijl ze naar buiten kijkt. Jannie en Gerard Hoen gaven elkaar op 9 mei 1966 het jawoord. Zij was toen 22 jaar oud, hij 25. Nu kijken ze vanuit hun appartement aan de Steenhoffstraat dankbaar terug op een rijk leven samen.

Peter Beijer

Opvallend is hoe fit en energiek het diamanten bruidspaar nog is. Dagelijks genieten ze van het leven in Soest en als het even kan vertrekken ze naar hun tweede huisje in Stroe. „Dat is echt onze hobby”, vertelt Gerard.

BIJZONDER Hun huwelijk was in 1966 bijzonder. Volgens de pers was het pas het tweede oecumenische huwelijk. Gerard was katholiek, Jannie Nederlands hervormd. „Onze huwelijksinzegening werd gedaan door een pastoor én een dominee”, vertelt Gerard. „Dat was toen helemaal niet vanzelfsprekend.”

DISPENSATIE Jannie herinnert zich nog goed dat ze vooraf dispensatie moesten aanvragen bij bisschop Bluyssen. „Ik had gehoord dat ik waarschijnlijk moest beloven onze kinderen katholiek op te voeden. Dat kon ik niet zomaar toezeggen. Dus toen hij na het gesprek vertelde: ik heb een allerlaatste vraag voor jullie, zei ik direct: dat ga ik niet beloven!” Maar het gesprek liep anders. „De bisschop zei, laat mij eerst mijn vraag stellen: ‘Willen jullie je kinderen zó opvoeden dat jullie elkaar niet kwetsen?’ Dat vond ik heel mooi”, blikt Jannie terug.

IN DE TREIN Zoals bij ieder diamanten huwelijk komt ook de vraag voorbij waar het allemaal begon. Gerard hoeft daar niet lang over na te denken. „In de trein naar Den Bosch”, vertelt hij lachend. Jannie woonde en werkte destijds in Amsterdam, Gerard kwam uit Eindhoven. „De trein zat stampvol en tegenover mij zaten twee leuke meiden. Ik wilde ze trakteren op koffie, dus in Den Bosch hing ik uit de coupé om koffie te bestellen. Dat lukte niet, maar ik ben verkoper van huis uit, dus ik gaf niet op. Uiteindelijk belandden we samen in café-restaurant De Rode Leeuw op het Damrak in Amsterdam. Daar heb ik Jannie en haar vriendin Els op koffie getrakteerd. Zo is het begonnen.”

Het echtpaar vierde in het weekeinde zijn diamanten bruiloft met 52 gasten bij Oud London in Zeist. Het echtpaar bleef kinderloos, maar heeft nog altijd veel contact met jongere mensen. „Veel vrienden zeiden vroeger: 'mocht ons iets overkomen, dan vertrouwen we de zorg voor onze kinderen aan jullie toe'”, vertelt Jannie.

Ook hun loopbanen leverden mooie verhalen op. Jannie begon bij Philips, waar ze steno en blind typen leerde. Daarna werkte ze bij Radoma, waar ze klanten uitleg gaf over huishoudelijke apparaten. Later werd ze directiesecretaresse bij Wegener. Gerard had een loopbaan in de horeca. Hij studeerde in Lausanne aan de hotelschool en had een eigen zaak. Later stapte hij over naar Wegener. „Mijn eerste klus was advertenties verkopen”, vertelt hij. „Ik ging gewoon bellen.”

Het echtpaar woont sinds 1988 in Soest, eerst aan de Plasweg en sinds 2005 aan de Steenhoffstraat. Gerard wijst trots naar de bloemen en planten op het ruime balkon dat als een tuin is ingericht. „Dat is één grote hobby van mij.” Daarnaast speelt het bruidspaar bij de golfclub in Hoogland.

Het geheim van zestig jaar huwelijk? Jannie: „Eigenlijk gaat het vanzelf.” Gerard heeft een praktische tip: „Eén keer per dag knuffelen helpt ook.” „Hij is altijd bezorgd om mij”, zegt Jannie liefdevol. „Als ik ziek ben, is hij nog zieker.”