'Geen geheime formule voor goed huwelijk'
29 april 2026 om 07:56Echtpaar Sebek
SOESTERBERG Ze vieren altijd alles. Het is dus logisch dat ook de 29e april een feestdag is, de dag waarop het echtpaar Ron Sebek en Conja de Leeuw zestig jaar geleden in Hilversum elkaar het jawoord gaf.
Jan van Steendelaar
Er is voor hen geen geheime formule voor een goed huwelijk: ,,Het is vallen en opstaan, geven en nemen en niet op elke slak zout leggen. En elkaar in de waarde laten”, zegt de 85-jarige bruidegom. Dat lijkt veel om rekening mee te houden. ,,Maar in de loop van de jaren gaat dat vanzelf”, vult de bruid (79) aan.
Op 17 februari in 1965 ontmoetten coupeuse Conja uit Hilversum en luchtmachtmilitair Ron elkaar op een verjaardagsfeestje in Hilversum. Sebek was in 1953 vanuit Indonesië naar Nederland gekomen. Na een technische opleiding kwam hij als dienstplichtige in 1960 bij de luchtmacht in Nijmegen en later werd hij overgeplaatst naar Soestduinen, de periode waarin hij zijn vrouw leerde kennen. Het klikte direct en een jaar later al trouwden ze. ,,Dat moest wel omdat je anders geen huis kon kopen.” Dat ging uiteindelijk niet door. Een tante van Sebek bood hun tijdelijk onderdak aan bij haar thuis op de Moerbessenberg. Zes maanden later was de flat klaar die de Sebeks op de Plesmanstraat toegewezen hadden gekregen. Toen deze te klein was na de geboorte van twee kinderen wilden ze verhuizen naar Eindhoven, maar dankzij de familie Hagmeijer vonden ze een tussenwoning aan het Van Maarenplein in Soesterberg, waar ze nu nog wonen. ,,Hagmeijer vroeg: als jullie hier een huis krijgen, blijf je dan? Zo werd het geregeld.” Zij kenden die familie van gymnastiekvereniging Laetitia, waar mevrouw Sebek na haar opleiding aan het CIOS zeventien jaar turnles gaf aan jonge kinderen in de oude Carolusschool. ,,We hebben menig prijsje gewonnen.” Haar geheim? ,,Eén moeilijk dingetje er tussendoor en je won.”
CAROLUSKOOR Ron Sebek had geluk dat hij in 1973 op Soesterberg terechtkwam toen Soestduinen dicht ging. Na Soesterberg werd hij overgeplaatst naar Kamp van Zeist. In 1995 ging hij met pensioen. ,,Overal waar ik gewerkt heb, behalve Volkel, is alles dichtgegaan: Nijmegen, Schaarsbergen, Twente, Soestduinen, Soesterberg en Kamp van Zeist." Daar eindigde hij na 35 jaar als vliegveiligheidsman. Zijn werk bestond uit het zorgen voor een veilige uitrusting van de piloten, vooral van de parachutes. Er is met zijn parachutes nooit een ongeluk gebeurd. Mogelijk dat hij daarom, bij wijze van hoge uitzondering, toch de gouden medaille voor trouwe dienst kreeg, hoewel die pas bij 36 jaar wordt toegekend.
Hij was ook jarenlang als rapporteur bij de KNVB lid van de scheidsrechterscommissie en zong in het Caroluskoor en 35 jaar in het Luchtmachtkoor. Nu is hij vrijwilliger bij De Basis. Zijn vrouw, al 55 jaar actief in het kerkenwerk, zong ook in het Caroluskoor en in een operakoor. Ze was ook begeleidster bij de Avondvierdaagse. ,,Dat was altijd opletten. Ik heb op de Vlasakkers wel eens een jongetje uit een tank moeten halen. Hij was er stiekem ingeklommen en kon er niet meer zelf uitkomen.” Herinneringen genoeg om tijdens het feest op 3 mei op te halen met hun twee zoons en kleinkind aan al die jaren waarin ze een grote vriendenkring hebben opgebouwd in het dorp.