'Ik werd verblind door tegenligger'
20 februari 2026 om 13:46SOESTERBERG Ruim twee jaar geleden kreeg Gert Jan van Kolfschoten een ernstig scooterongeluk. Verblind door de koplamp van een tegenligger botste hij tegen een boom naast het fietspad aan de Amersfoortsestraat en liep daarbij zwaar letsel op. Nog iedere dag staat zijn leven in het teken van herstel.
In de vroege ochtend van 2 oktober 2023 reed Van Kolfschoten op zijn scooter vanuit Soesterberg naar zijn werk. Op het fietspad van de Amersfoortseweg ter hoogte van de Du Moulinkazerne ging het mis. ,,Een scooter reed me tegemoet. De koplamp stond veel te hoog afgesteld en scheen me recht in het gezicht. Ik heb nog geprobeerd te seinen met mijn eigen licht, maar daar werd niet op gereageerd. Toen de scooter dichterbij kwam, zag ik ook nog eens dat hij heel dichtbij de middenstreep reed. Ik week uit, met het idee weer snel het fietspad op te rijden. Ik kwam in de berm terecht, en toen was daar ineens een boom. Het eerste moment dat ik me weer kan herinneren, lag ik op de grond.”
KLAP De klap is zo enorm geweest, dat Van Kolfschoten werd aangetroffen met een open botbreuk in zijn rechterbovenbeen. In het ziekenhuis bleek het bot in zijn bovenbeen volledig verbrijzeld. Ook zijn knie en pols waren gebroken. Na zes weken in het ziekenhuis, waarin onder andere een metalen plaat in zijn bovenbeen werd gezet, wachtte hem een lang revalidatietraject. ,,De fysio vindt dat mijn kracht goed aan het terugkomen is, maar ik heb beperkingen. Opstaan is lastig, ik kan niet op mijn knieën zitten en voetballen en hardlopen gaat helemaal niet meer”, zegt Van Kolfschoten.
NAH Maar bij fysieke beperkingen bleef het niet. Een jaar na het ongeluk werd Van Kolfschoten gediagnosticeerd met het postcommotieel syndroom: niet-aangeboren hersenletsel. ,,Mijn dag is noodgedwongen heel gestructureerd. Om de drie uur moet ik een rustmoment hebben: een kwartier in een donkere kamer liggen, gordijnen dicht, om mijn hersenen als het ware te laten resetten. Ik heb echt wel heel donkere dagen. Dan denk ik: kunnen we niet terug naar het leven vóór 2 oktober 2023? Mijn leven staat sinds die dag volledig op zijn kop. Ik ben gauw overprikkeld, enorm vermoeid, ik kom vaak niet meer uit mijn woorden en ben nog steeds niet op kantoor aan het werk. Het UWV heeft mij voor 80-100% afgekeurd maar gelukkig kan ik voor mijn werkgever wat thuiswerk doen: mijn thuiswerkplek is nu het prikkelarmst."
Voor de traumaverwerking van het ongeluk zelf heeft Van Kolfschoten EMDR-therapie gehad, maar hoe hij zijn plek in de maatschappij weer moet innemen terwijl dat wat hem zingeving gaf nagenoeg allemaal is geëlimineerd: daar worstelt de Soesterberger enorm mee. ,,Zelfs een korte afspraak met familie of vrienden is me te veel. Mijn vader was in juli jarig - daar heb ik heel even naartoe gekund, maar vervolgens moest ik drie dagen bijkomen.” Zijn vrouw Nathalie valt hem bij: ,,Het is heel zwaar geweest, ook voor onze twee dochters. Het is de afgelopen twee jaar overleven geweest en Gert Jan moet veel ondersteund worden. Met liefde ben ik 24 uur per dag zijn verzorger, maar aangezien ik reuma en ADHD heb, is dat voor mij ook heel zwaar.”
BOODSCHAP Van Kolfschoten heeft nog steeds twee keer per week fysio- en ergotherapie en regelmatig een afspraak bij de psycholoog. Ver in de toekomst kan hij niet kijken, maar hij hoopt uiteindelijk wél weer te kunnen auto- en motorrijden; dat kan nu nog niet door zijn hersenletsel. De scooterrijder die hem op die oktoberochtend tegemoet reed, heeft hij nooit meer kunnen spreken. Die is doorgereden nadat een toegesnelde jonge man, die aan de Amersfoortsestraat woont, Van Kolfschoten te hulp schoot. Door over zijn situatie te vertellen, hoopt hij anderen wél te bereiken met zijn boodschap: ,,Controleer of je lampen goed staan afgesteld, want staan ze te ver omhoog, zie je als tegenligger echt helemaal niets. Dat kan een leven verwoesten. Deze boodschap willen we wereldkundig maken.”