Sinds eind vorig jaar zijn Joke en Wibo Rip, Edith Koetsier, Rola Smid-Weisink, Ab Faas en Wim Kievit al bezig met het boek dat de Wilhelminakerk in de herinnering kan houden. Tenminste, zo begon het. ,,Maar van het een komt het ander", schetst Ab Faas. ,,Zo kwam er al snel een plan voor een feestavond bij de boekpresentatie. Maar we willen eigenlijk ook wel een tentoonstelling gaan houden in de Wilhelminakerk, met bijvoorbeeld doopkleding, foto’s, documenten en nog veel meer. Alles wat mensen maar bij ons aanleveren als herinnering."

De boekpresentatie is inmiddels vanwege de coronacrisis verschoven van november naar januari volgend jaar, en zelfs dat is nog niet zeker. Maar het boek vordert al gestaag. ,,We wilden als werkgroep graag de dierbare en leuke herinneringen aan de kerk en alle activiteiten en bijeenkomsten daaromheen vastleggen in een boek", vertelt Joke Rip. ,,Iets tastbaars voor mensen om terug te kijken op al die jaren."

LEKBAK Dat de kerk moest worden verkocht (uiteindelijk aan de stichting Instandhouding Wilhelminakerk, red.), is iets pijnlijks voor veel Wilhelminakerkers. Toch is de werkgroep er niet bang voor dat de verzameling herinneringen als zout in de wonde zal zijn. Ab: ,,Juist nu is het goed om terug te kijken. De ontkerkelijking zal nog veel meer doorzetten, dus hoe het was komt niet meer terug. Hier niet, maar in andere kerken ook niet. Dan is het toch fijn om bijvoorbeeld te lezen hoe dertigers en veertigers zulke mooie herinneringen hebben aan de avonden die ze in het weekend doorbrachten in De Lekbak?"

KOSTER Andere onderwerpen die aan bod komen, zijn bijvoorbeeld het orgel, de muziek en het koor. ,,Maar ook de koster komt aan het woord, tevens hét gezicht van De Rank waar menig Soester (bruilofts)feest heeft plaatsgevonden. Verder gaat het over de diaconie toen en nu en over gemeente-zijn en alle gesprekskringen die er in de loop der tijd zijn geweest", somt Ab op.

HUMOR Joke: ,,Dat laatste vind ik trouwens wel kenmerkend voor de Wilhelminakerk; dat er ook zoveel ontmoeting was buiten de zondagsdienst. En dat humor in de kerk ook gewoon kan. Dat merken we wel in de verhalen, anekdotes en columns in het vroegere kerkblad Zuidvruchten die we nu allemaal herlezen. Die ontspannenheid vind ik leuk en prettig, dat willen we ook in dit boek laten zien."

UITZOEKWERK Het samenstellen van het boek over de Wilhelminakerk aan de Soesterbergsestraat, en de achterliggende De Rank, vergt veel uitzoekwerk. Zo spitte Joke’s man alle notulen door over het gebouw en wat er allemaal aan is vertimmerd.

CONFLICTEN ,,We kunnen er als werkgroep goed onze eigen interesses in kwijt en onderwerpen oppakken die we zelf leuk vinden. Maar we hebben ons ook wel afgevraagd of we daardoor niet te eenzijdig waren en onderwerpen onderbelicht lieten", zegt Ab. ,,Ook wilden we schrijven over dingen die niet goed zijn gegaan en wat tot conflicten in de kerk leidde. Het moet geen sprookjesboek zijn, we willen wel bij de realiteit blijven."
Als voorbeeld noemt Joke het schorsen van een dominee, ergens in de jaren na de oorlog. ,,Hij hield er heel andere ideeën op na dan de gemeente, dat was gewoon geen match. Maar de schorsing was een heel pijnlijk proces."

door Astrid van den Hoek

Input gevraagd voor herinneringsboek
Voor de werkgroepleden voelt het samenstellen van het herinneringsboek over de Wilhelminakerk ook als een soort afscheid. ,,Iets teruggeven hiermee en met elkaar delen wat we allemaal beleefd hebben", omschrijft Joke Rib het.
Naast het researchen door de werkgroep zelf, vragen de leden ook nadrukkelijk input van gemeenteleden voor het boek en de tentoonstelling. ,,We willen mensen erbij betrekken, ook mensen die niet (meer) kerkgaand zijn", aldus Joke.
Wie verhalen of voorwerpen heeft die iets met de Wilhelminakerk te maken hebben, kan tot 15 september mailen naar jokerip@ziggo.nl.
De werkgroep hoopt straks de gemeente met het boek een mooie herinnering mee te geven.