De geboren en getogen Soesterse begon in 1973 met haar opleiding en liep stage bij Fysiotherapie Quick in Soest. Toch verliet ze Soest om vier jaar in het Lukas Ziekenhuis in Apeldoorn te gaan werken. ,,Ik wilde even weg uit Soest, maar toen leerde ik mijn huidige man kennen en kwam weer terug naar Soest.’’

ANDERS Rademaker maakte veel veranderingen mee in de fysiotherapie. ,,Ik heb altijd met veel plezier gewerkt, maar ik zie dat ik het nu totaal anders doe dan toen ik begon. Vroeger bepaalde de arts wat je als therapeut moest doen. Het accent lag vooral op massage en rust. Als je pijn in je rug had moest je vooral liggen en niets doen. Inmiddels is het scenario heel anders. Nu moet je actief blijven en bewegen. De verantwoordelijkheid van de therapeut is groter geworden. Daarnaast is er enorme ontwikkeling met diverse specialisaties. Ikzelf ben me de laatste vijftien jaar gaan specialiseren in Oedeem en Oncologie therapie.’’

MOOI VAK Vooral de contacten met zoveel verschillende mensen en ze een stuk op weg helpen in hun gezondheid spreken haar aan. Een bijzonder voorval komt meteen bij haar boven. ,,Er was een patiënt die klachten had die ik niet kon plaatsen. Volgens haar arts had ze last van haar rug, maar ik kon de vinger er niet op krijgen en heb haar weer naar haar arts gestuurd. Jaren later kwam er een vrouw met een totaal ander letsel bij mij. Het was dezelfde vrouw en die vertelde mij dat ze dankzij mij tegenover haar zat omdat haar arts haar naar een ziekenhuis doorstuurde. Ze bleek blaaskanker te hebben en die was op tijd ontdekt. Ze is daar met goed gevolg aan geholpen omdat ik adequaat was geweest. Op zich is het vaak intuïtief dat je voelt dat er iets niet klopt.’’

MEE NAAR HUIS Rademaker heeft patiënten die ze al jaren kent. Veel contact heeft ze niet met hen. ,,Ik ben natuurlijk geboren en getogen in Soest en kom ze tegen op straat. Maar echt privé contact heb ik niet. Op het moment dat ze zijn uitbehandeld laat je ze los. Hoe dat in de toekomst gaat, nu ik meer vrije tijd krijg, zie ik wel.’’

Je begeleidt mensen niet alleen fysiek, maar krijgt soms ook wel eens alle familieomstandigheden van de cliënt te horen

Oncologietherapie brengt veel emoties met zich mee volgens de aanstaande pensionado. ,,De diagnose kanker doet mensen vaak aan de zwartste scenario’s denken. Dan voel ik me een klankbord, want niet alleen ga je ze fysiek begeleiden, je krijgt ook alle familieomstandigheden te horen. Alsof je alle gezinsleden kent, ook al heb je die nooit ontmoet. In het begin nam ik dat wel mee naar huis. Maar naar gelang ik ouder werd kon ik dat loslaten. Maar ik dingen wel ontzettend naar vinden.’’

VRIJE TIJD Bep Rademaker gaat De Bundeling verlaten en krijgt samen met haar man meer vrije tijd. Een grootste viering zit er door corona waarschijnlijk niet in. ,,Mijn cliënten zagen het al aan komen en vinden het jammer. Maar ik heb niet de illusie dat ik onmisbaar ben. Ze komen heus wel goed terecht bij één van mijn collega’s.’’

OPA EN OMA Hardlopen, wandelen, lezen en vrijwilligerswerk in de kerk zijn haar hobby’s. ,,Mijn man en ik hebben bewust geen plannen gemaakt. We willen wel wat reizen maken. Bovendien heeft één van onze dochters voor een verrassing gezorgd en wil ons extra bezig houden, want binnenkort worden wij opa en oma.’’ Over haar eerste ‘vrije’ dag: ,,Als ik zeg dat ik ga uitslapen, dan lieg ik. Ik ben een vroege vogel.’’

Door Ton van Zoeren